Historia piłki siatkowej w Polsce.
Historia piłki siatkowej w Polsce.
Piłka siatkowa (ang. volleyball, popularna nazwa to siatkówka) - sport drużynowy, w którym uczestniczą dwa sześcioosobowe zespoły, w każdym: rozgrywający, libero, atakujący, dwóch środkowych i dwóch przyjmujących - na boisku przebywa jednak tylko sześciu zawodników, libero zmienia się ze środkowymi, po każdym ich serwie.
Pierwszy publiczny pokaz siatkówki w Polsce miał miejsce w Warszawie w 1919 r., a rok później w Łodzi rozegrano pierwszy turniej drużyn szkolnych. W pierwszych latach uprawiano ją głównie w szkołach, a gra nosiła kilka popularnych nazw takich jak: "przebijanka", "latająca piłka" czy "dłoniówka". Spopularyzowali ją w naszym kraju głównie instruktorzy YMCA (Young Men's Christian Association - Związek Młodzieży Chrześcijańskiej). Jedna z pierwszych sekcji siatkarskich powstała w klubie Śmiały utworzonym przy gimnazjum im. Giżyckiego w Warszawie. Ogromny wpływ na rozwój polskiej siatkówki miały liczne kontakty międzynarodowe. Pierwsi tego typu spotkania zaczęli rozgrywać harcerze. W 1923 r. 13 Warszawska Drużyna Harcerska wygrała turniej zorganizowany w Kopenhadze, gdzie pokonała skautów z USA, Francji i Czechosłowacji. Drużyny klubowe od 1930 r. dość często utrzymywały kontakty z zespołami zagranicznymi. W Krakowie YMCA grała w 1930 r. z YMCA Praga i wygrała ten mecz 2Historia piłki siatkowej w Polsce.. W tym samym roku wyjeżdżały do Czechosłowacji zespoły AZS Warszawa i krakowskiej YMCA. W 1931 r. AZS zagrał w Warszawie z mistrzem Łotwy US Ryga wygrywając 2Historia piłki siatkowej w Polsce.. W siatkówce klubowej w latach międzywojennych dominowały zespoły z Łodzi i Warszawy. Wśród pań w rywalizacji o mistrzostwo kraju dominowały siatkarki AZS Warszawa. Tylko raz, w 1937 roku tytuł przypadł zawodniczkom HKS Łódź. Z tymi drużynami rywalizowały zespoły YMCA Kraków, AZS Wilno, AZS Lwów czy Olsza Kraków. Wśród panów nie było zespołów, które dominowałyby aż tak bardzo. Mistrzostwo przypadało siatkarzom z Łodzi (YMCA, ŁKS), Warszawy (AZS, Polonia), ale także Sokoła Lwów, AZS Wilno czy Cracovii Kraków. Początkowo grano na otwartym powietrzu, ale już od 1937 r. turnieje mistrzowskie były rozgrywane w hali. Wybuch wojny zahamował rozwój siatkówki, ale tuż po jej zakończeniu wznawiały działalność związki i kluby sportowe. W listopadzie 1945 r. odbyło się pierwsze powojenne zebranie delegatów okręgowych związków Polskiego Związku Piłki Ręcznej. W czasie zebrania postanowiono wskrzesić rozgrywki o mistrzostwo Polski, które rozegrano już w zimie w 1946 r. Pierwszymi powojennymi mistrzami kraju zostały siatkarki Warty Poznań i siatkarze Społem Warszawa. PZPS organizował wiele wielkich siatkarskich imprez. W 1965 r. dostał prawo organizacji I Pucharu Świata, który odbył się w Łodzi i Warszawie. Zaraz po tym podjęto starania o organizację finałów mistrzostw Europy, ale niestety bezskutecznie. W 1992 r. Polska była organizatorem mistrzostw Europy juniorów, które odbyły się w Poznaniu. W 1997 r. w Gdańsku zorganizowaliśmy mistrzostwa świata juniorek, a dwa lata później mistrzostwa Europy kadetek i kadetów. W 2001 r. w Katowicach odbył się finał Ligi Światowej. Rozgrywki o mistrzostwo kraju, po wielu reorganizacjach, z przerwą w roku 1951, rozgrywane są do dnia dzisiejszego. PZPS organizuje również rozgrywki o Puchar Polski.